In haar praktijk probeert ze deze processen van dichtbij te bekijken. Ze beweegt zich door haar eigen innerlijke landschap als een vogelaar: langzaam en aandachtig, zonder precies te weten wat ze zal tegenkomen. Haar werken zijn getuigen binnen deze interne geografie. Met sculptuur, video, installaties en interactieve werken probeert ze kleine, vluchtige waarnemingen vast te houden die anders misschien verdwijnen zodra je je aandacht ervan afwendt. Wetenschappelijke inzichten worden daarbij op een poëtische manier onderzocht, terwijl ook het artistieke proces zelf een manier van onderzoek wordt: een andere manier om vragen te stellen, waar te nemen en kennis op te doen.
De komende periode wil ze haar autonome praktijk verder ontwikkelen en zoekt ze actief naar samenwerkingen en projecten waarin kunst en wetenschap elkaar kunnen ontmoeten.